http://fa.damavandclub.com/html

تاريخچه:

باشگاه كوهنوردي و اسكي دماوند به عنوان قديميترين باشگاه كوهنوردي در ايران ، با همت جمعي از كوهنوردان، در سال 1332 تاسيس شد. اين باشگاه قبلا با عنوانهاي " سازمان كوهنوردي و اسكي دماوند " ، " كلوپ كوهنوردي و اسكي دماوند " و"گروه كوهنوردي و اسكي دماوند" فعاليت كرده است. از بدو تاسيس باشگاه تاكنون، افراد متعددي تلاش نموده اند تا باشگاه را به جايگاه موفق كنوني آن برسانند. اما قطعا از اين ميان، نقش آقاي منوچهر مهران - پدر كوهنوردي ايران - در رشد ورزش كوهنوردي در كشور و در نتيجه در شكل گيري باشگاه ، نقشي ويژه و شاخص بوده است. ايشان كاروانهايي را به كوهها و غارهاي ناشناخته ايران سرپرستي نمودند و سعي كردند تا علاقه مندان به كوهنوردي را در " باشگاه نيرو و راستي" ، كه خود موسس آن بود ، گرد هم آورد. او در سال 1319 توانسته بود با پاي پياده در يك برنامه 9 روزه از طريق اوين و تجريش به قله دماوند كه در آن روزها ناشناخته بود برسد و پرچم ايران را برفراز قله به اهتزاز در آورد. در سال 1323 كارواني را به قله دماوند هدايت كرد كه در آن 40 نفر عضويت داشتند. در فروردين 1324 و در سفري به شيراز با همراهي 42 نفر توانسته بود به انتهاي غار شاپور دست يابد. در مرداد همان سال با يك گروه 71 نفره موفق به كشف انتهاي غار "منان"گرديد. او ب ا راه اندازي اين كاروانها ،شور و شو ق ي در بين ورزشكاران براي دستيابي به قله هاي مرتفع بوجود آورد. در سال 1330 محمد كاظم گيلانپور ، اولين كوهنورد ايراني بود كه به شيوه نو كوهنوردي را در فرانسه فرا گرفت و پس از بازگشت به ايران در كلاسي آموخته هاي خود را به 10 نفر از ورزيده ترين كوهنوردان آن زمان منتقل كرد. در اولين دوره كلاس مربيگري ايران 4 نفر از كساني كه بعدا از موسسان " سازمان كوهنوردي و اسكي دماوند شدند (محمد اعظمي ، عيسي اميدوار، فرخ رحمدل و عبدالله رشتيان )توانستند زير بناي محكمي براي سازمان بنا كنند. و سرانجام در سال 1332 سازمان كوهنوردي و اسكي دماوند با همت 12 نفر كه اسامي ايشان در زير آمده است تاسيس گرديد: شادروان محمد اعظمي ، دكتر پرويز اقباليان ، عيسي اميدوار ، شادروان محمد علي اميني، شادروان دكتر منوچهر جهانبگلو، نصرالله حقيقت، فرخ رحمدل، سيد مهدي صدقي نژاد ، ناصر فلاح ، مهندس ابراهيم فرحبخشيان، فتح الله كريم خان زند و عبدالله رشتيان . در ابتداي تاسيس سازمان، سرگرد يحيايي به رياست و محمدكاظم گيلانپور به دبيري فدراسيون كوهنوردي برگزيده شدند. سرگرد يحيايي از ورزشكاراني بودند كه دوره نظامي يك ساله كوهنوردي را در فرانسه ديده بودند. ايشان ترتيبي داد كه سازمان كوهنوردي در كاخ ورزش (شمال پارك شهر) سالني داشته باشد. در اجراي اين مقصود و براي آماده كردن ساختمان نيمه تمام كاخ، حتي از سربازان تحت امر خود استفاده كرد. در اين سالن هر يك از گروههاي كوهنوردي ديواري داشت و وسايل خود را در كنار آن ديوار قرار مي داد. به اين ترتيب سازمان كوهنوردي و اسكي دماوند صاحب ديواري در سالني از كاخ گرديد. با افزايش تعداد اعضا و عدم گنجايش ساختمان كاخ، اعضاي سازمان دماوند نياز به مكان جديدي پيدا كردند. به همين علت به بوستان ورزشي (واقع در ضلع غربي ورزشگاه امجديه) نقل مكان كردند و عنوان "سازمان كوهنوردي و اسكي دماوند - باشگاه بوستان ورزش" را اختيار كردند. نهايتا اين سازمان در سال 1342 به محل كنوني باشگاه منتقل شد و كمي بعد نام آن نيز به "كلوپ كوهنوردي و اسكي دماوند " تغيير كرد. علت اين تغيير نام اين بود كه مكانهايي كه عنوان سازمان را يدك مي كشيدند بايد زير نظر فدراسيون كوهنوردي فعاليت مي كردند درحاليكه باشگاهها و كلوپها زير نظر تربيت بدني! از آن تاريخ تاكنون، سازمان دماوند علاوه بر تغيير نام، فراز و نشيبهاي فراواني را پشت سر گذاشته و خاطرات تلخ و شيرين بيشماري را در دفتر خاطرات خود ثبت كرده و همچنان به عنوان قديميترين عضو خانواده كوهنوردي ايران به فعاليتهاي خود در زمينه هاي مختلف رشته كوهنوردي و اسكي ادامه مي دهد. اعضاي اين باشگاه كه اكنون كثرت تعداد و تواناييهاي فني آنها مايه افتخار باشگاه مي باشد، در زمينه هاي كوهنوردي، سنگنوردي، يخ نوردي، غارنوردي، كويرپيمايي، اسكي و همچنين برگزاري تورهاي تخصصي در طبيعت زيباي ايران و اجراي برنامه هاي برون مرزي فعاليت چشمگيري دارند.